Mijn geschiedenis met Playstation

Ik loop nu natuurlijk de kans dat ik mijn leeftijd verraad en jullie mij maar oud vinden, maar ik wil ook even een kort stukje wijden aan mijn geschiedenis met Playstation, om jullie zo een beter beeld te geven van mijn liefde voor de consoles.

Gespaard voor mijn Playstation

Het eerst waar ik echt, langdurig en consistent, voor gespaard heb was mijn PS1. Ik had al een tweedehands TV’tje een keer gekocht. Een klein ding met nog zo’n kast erachter waardoor hij eigenlijk toch wel weer heel groot was. Die tweedehandse TV was niet zo duur dus daar zat hem het echt sparen niet in.

De andere console die we als gezin hadden was een SEGA Megadrive. Toen we hem kregen vonden we de graphics al zo cool, nog nooit hadden we zo iets moois gezien. Heel wat anders dan de Atari Pixels.

Maar de PS1, die kwam uit en sommige vriendjes hadden er al eentje. Ik weet nog dat ik de eerste game zag, Tekken. Je kon gewoon 3D om je tegenstander heen rollen om zo het vechtgevoel van side-scrolling helemaal op een nieuw plan te tillen. Wauw!

Ik moest er eentje hebben dus met de centjes die ik al had gespaard bouwde ik dat potje langzaam aan op totdat ik hem kon kopen. En hij was helemaal van mij! Op mijn kamer en mijn broertjes mochten ook wel spelen, maar ik had het wel voor het zeggen natuurlijk šŸ™‚

Mijn liefde voor Playstation

Zo is mijn liefde voor Playstation begonnen. Als je iets zelf hebt gespaard als kind blijft het misschien meer hangen, de waarde die je er dan aan hecht is veel groter dan wanneer je het krijgt. Of wanneer je als je wat ouder bent gewoon besluit, deze maand koop ik een nieuwe spelcomputer want het geld heb ik al.

Zo is mijn liefde voor Playstation gaan groeien. De tweede generatie heb ik overgeslagen en heb mijn spelcomputer pas weer vernieuwd bij de PS3. Zo heb ik misschien wat klassiekers voor de 2e console gemist, maar de PS3 ligt al weer dichter bij de 4 om ook voor de 4e generatie weer enthousiast te worden.

Nu, in het begin, is het nog zo dat veel spellen op beide generaties worden uitgebracht. Maar het is zeker de moeite waard om gelijk al over te stappen want de beelden, snelheid en framerate zijn echt een heel stuk beter geworden.

Zo kun je je favoriete games nog vloeiender spelen en lijkt de frictie tussen de gamewereld en de echte wereld steeds verder te vervagen. Tuurlijk, ik houd ook nog wel van onrealistische spellen, getekend met bijvoorbeeld anime. Maar ook daar zijn de bewegingen die de personages maken steeds natuur getrouwer.

En dan de games die ze willen laten lijken op de echte wereld, games zoals Call of Duty. De tussen filmpjes kun je al bijna niet meer onderscheiden en ook de gameplay wordt steeds beter zoals het echt in de wereld ook is. Gezichten worden duidelijker en meer getekend en hun uitdrukkingen zijn mooi als nooit tevoren.

Zo, dat is mijn ervaring met de consoles van Sony. Heb jij een soortgelijk verhaal?

Auteur: Bas U.

Een liefhebber en kenner van alles rondom de Playstation Console. Mij kun je alles vragen op dit gebied.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *